Amper 13,5 procent van Aw duinen is rustgebied, en nu verdwijnt ook het Boogkanaal?

000 lijkt op Boogkanaal
Kon maar geen foto van het Boogkanaal vinden, wel deze van Henk Bos (awd-bossie). Dit landschap -foto elders genomen- heeft er iets van weg.

 

In 2013 werd het  ‘recroduct’ over de Zandvoortselaan gebouwd.  De beheerder van de Awd greep de gelegenheid aan om een asfaltweggetje, dat langs het in de diepte gelegen, smalle Boogkanaal loopt, open te stellen voor fietsers, wandelaars en hondenuitlaters. Tot dan was het een traditioneel rustgebied. Over de verbindende eigenschappen van de veel bejubelde natuurbrug gesproken.

Het bijzondere aan de Amsterdamse waterleidingduinen; het is enerzijds ons grootst aaneengesloten natuurgebied ‘op het droge’ en nog niet doorsneden door autowegen of drukke fietspaden, anderzijds kent waarschijnlijk geen natuurgebied  van ons land zo weinig rustgebieden. Je mag hier ‘struinen’ (een platte uitdrukking die me altijd doet denken aan: loop jij de boel hier maar eens lekker kapot) op liefst 86,5 procent van de oppervlakte.

Je zou dus van een gewetensvolle natuurbeheerder verwachten dat die angstvallig waakt over die laatste schamele 13,5 procent echte natuur. No way, dacht kennelijk de heer Cousin, directeur van Waternet. Nu er toch gebouwd wordt aan het kunstwerk van de natuurbrug -met beton, met ijzer, met piepschuim- valt een gelijktijdige ombouw tot druk recreatiegebied van een stille hoekje natuur aan dat godvergeten Boogkanaal-Zuid (400 meter) helemaal niet op!

Hij hield geen rekening met de wakkere heer Harry Hobo, voorzitter van de Stichting Natuurbelang AWD. Die stelt zich ten doel de Amsterdamse duinen te beschermen tegen verdere invasie van de massarecreant. En bepaald niet zonder succes, zie het per procedure opheffen van twee illegaal door Waternet aangelegde ruiterpaden, van samen een zes km lengte.

Hobo sprak de wethouder en de raadscommissie aan op de aantasting van een rustgebied: het staat immers nergens vermeld in het beheersplan, noch is op grond van de Natuurbeschermingswet vergunning aangevraagd bij het bevoegd gezag. Ook ondergetekende kreeg twee minuten inspreektijd voor de cie.-vergadering om zijn bezwaren kenbaar te maken. De raad wist weer niks, en de wethouder zou later wel antwoord geven.

In haar brief van 9 juli 2013 stelt wethouder Carolien Gehrels (PvdA) ons gerust: dat het Boogkanaal maar tijdelijk opengesteld is. Door de werkzaamheden aan de natuurbrug is een bestaand fietspad namelijk buiten gebruik.

Welaan, dit is een flauwekul argument eerste klas, het Boogkanaal brengt geen reële noodzakelijke fietsverbinding tot stand, het is puur recreatief.  Feit is dat de gemeente Zandvoort plannen heeft de hele Awd plat te gooien met fietsverkeer, en je moet ergens beginnen. Hier dan maar. De hoofdstad is een drukke toeristenstad geworden, het horecadenken heeft greep gekregen op de denkwijze van zijn bestuurders. En is Zandvoort niet de drukke badplaats aan zee die, ook in het belang van de wereldstad, zich toeristisch moet kunnen ontplooien? Beide toeristenplaatsen zijn van elkaar afhankelijk, en voor wat hoort wat.

De raadcommissie brachten we fijntjes in herinnering, dat er op 19 september 2012 door de gemeenteraad een motie was aangenomen, die luidt: ”dat er, afgezien van het tracé langs de noordoostgrens, geen fietspaden mogen komen die het gebied van de Amsterdamse waterleidingduinen doorkruisen.”

De raad nam de motie aan na de volgende overweging: ”dat fietspaden door het gebied van de Waterleidingduinen kunnen leiden tot een aantasting van de natuurwaarde van het gebied.”

De wethouder bestaat het om in haar brief te beweren dat het Boogkanaal geen onderdeel is van de Amsterdamse waterleidingduinen, dat er derhalve geen aantasting is van de natuurwaarde. Nou, wat het laatste betreft, er staat toch duidelijk in de motie dat fietspaden tot aantasting leiden? Het is typisch weer de Partij van de Arbeid om de economische belangen te laten prevaleren boven de natuurbelangen, -waardoor er uiteindelijk in ons kleine land geen brokstukje rustige natuur overblijft.

En wat het eerste betreft, al tientallen jaren lang worden wandelkaarten verkocht waarop het Boogkanaal met dezelfde kleuren herkenbaar ingetekend zijn als onderdeel van de Awd.

Samengevat:

  • aantasting van een van de laatste rustgebieden
  • de Nbwet ontdoken en overtreden
  • de motie als wc papier in kringloop gebracht
  • voorliegen; het fietspad is niet tijdelijk maar eerder permanent: het fietspad is maanden na de voltooiing van de natuurbrug gewoon blijven bestaan, de toegangshekken staan open.

Honden moeten hier volgens het nieuwe bord  aan de lijn worden gehouden, maar herhaaldelijk worden ze loslopend aangetroffen. In een beschermd natuurmonument moet de beheerder volgens de aanwijzing waken over de rust van de fauna. Daar denkt onze natuurbeheerder: ammehoela!

Vorige week donderdag sprak ik namens Herstel Inheems Duin (een vooralsnog piepklein werkgroepje) in. Let op, het verhaal is bijna een herhaling van wat ik hierboven schreef. Veelzeggend is dat niet één raadslid in de commissie EZP een vraag stelde, alsof men niet op de hoogte was, alsof het ze geen malle moer interesseert, alsof de fietser in verkiezingstijd niet met een verbod mag worden lastiggevallen, of wat dan ook. En waar bleef weer de PvdD? Ik had die inspreektekst al een paar dagen tevoren, op 3 maart, naar ieder commissielid gemaild. Hier volgt de toegezonden email-tekst:

Geachte commissieleden EZP,

Het volgende wil ik gaarne a.s. donderdag voor de cie. EZP naar voren brengen, -inspreekminuutje. Misschien heeft u dan vragen.

Onderwerp: Boogkanaal, Amsterdamse Waterleidingduinen.

In strijd met de schriftelijke belofte van wethouder Gehrels (haar brief d.d. 9 juli 2013, haar kenmerk WN 13.48800) is het strategisch gelegen rustgebied van het Boogkanaal nog steeds niet afgesloten voor hondenuitlaters en fietsers, hoewel de werkzaamheden voor het ecoduct allang beëindigd zijn. Loslopende honden worden gemeld, er is geen toezicht. Het rustgebied is van groot belang voor, onder andere, de Ree. Deze is door een overpopulatie Damherten verdrongen en daardoor zeldzaam geworden.

De Nbwet is hier overtreden, immers de natuurbeheerder is verplicht voor dit soort uitbreidingsactiviteiten bij de provincie ontheffing aan te vragen, hetgeen vooraf had moeten gebeuren, echter nimmer is gebeurd. Bovendien lapt de gemeente een motie aan zijn laars. Het is motie nr. 686, aangenomen op 19 september 2012, waarin de raad zich uitsprak: ‘dat er, afgezien van het geplande tracé langs de noordoostgrens, geen fietspaden mogen komen die het gebied van de Amsterdamse Waterleidingduinen doorkruisen’.

En voorts is zeer belangrijk te vermelden, dat slechts een minieme dertien procent van de Awd tot rustgebied is verklaard, waar de natuur zich ongestoord kan ontwikkelen. Zo weinig rustgebied kent geen natuurgebied in Nederland. Amsterdam is een weinig dier- en natuurvriendelijke natuurbeheerder. Drie redenen gaf ik aan.

Het fietspad was bedoeld als tijdelijke omleiding voor het ecoduct in aanbouw. Daarover komt trouwens een permanent fietspad te liggen, dwars gepland door het ongerept duinlandschap van de Awd. Deze zogenaamde natuurbrug heeft derhalve -ironisch genoeg- versnippering en verstoring van de natuur in de directe omgeving tot gevolg. Wees maar trots op uw bizarre natuurbeheer.

K.Piël, Herstel Inheems Duin,

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>