Een paar geringde bomen mogen blijven staan, maar Damherten vreten alles kaal.

 

Links in de tuin (achter het raster) forse groeie en bloei van voorjaarsplanten. In de AWD rewchts komt geen peenkruid meer tot ontwikkeling. door de hertenvraat.
Links in de tuin (achter het raster) forse groei en bloei van voorjaarsplanten. In de AWD rechts komt zelfs geen Speenkruid meer tot ontwikkeling. Hertenvraat!

 

Het beloofde in de middag mooi weer te worden en daarom besloot ik gisteren inspectie te houden langs de noordoostgrens van de Waterleidingduinen. Wilde kijken of de in februari gefotografeerde geringde prunusbomen er nog stonden (zie voor de foto’s en het verhaal, het ‘bericht’ van 12 februari).

Gelukkig, ze stonden er nog! Althans de bomen die niet heel lang geleden waren geringd Hier zie je zo’n stukje bos:

DSC_0149 AWD 4 4 15
Bijna dezelfde foto als die in het bericht van 12 februari. Dit dode bomen-reservaatje houd ik nauwlettend in de gaten. Gisteren geschoten.

Op hun twitteraccount @beheerAWD beloven de beheerders braafjes: ‘’uiteraard streven wij naar veel dood hout’’, -in de praktijk blijkt juist dat de heren hun eigen voornemen, -dat overigens niet meer is dan een normale bereidheid uitvoering te geven aan de vereisten van de Nbwet-, met een korreltje zout nemen.

En dan nu een niet eerder vertoonde foto uit het Bos van Oase, het duinbos dat vlak bij de gelijknamige ingang te vinden is, ten oosten van de Oranjekom . Alle ringbomen van de prunus werden door de ‘natuurbeheerder’ omgezaagd, het zijn er honderden.

DSC_0210
Dit is een van de honderden gevelde prunusbomen in het Bos van Oase. De ring is nog goed zien, net even boven het zaagvlak. De boom zal mogelijk in 2011 zijn doodgegaan.

De heer E.F.H.M. Cousin, Hoofd Bronnen- en Natuurbeheer, schreef mij op 18 maart jongstleden een brief. Hij schrijft:
”Bij de werkzaamheden rondom de Oranjekom zijn iets meer bomen weggehaald dan eigenlijk de bedoeling was maar daarmee is geen sprake van gewijzigde inzichten m.b.t. de waarde van dood hout’’.

Ik zou ten eerste van hem willen weten waarom er überhaupt dode bomen weggehaald moeten worden. Want dat is, zo schrijft hij, ’eigenlijk de bedoeling’. Maar om dát te weten te komen dient er opnieuw een brief geschreven te worden aan de wethouder, de heer Udo Kock van D66 in Amsterdam. Hij zal hem vermoedelijk ter beantwoording weer doorsturen naar de dienstdoende plaatselijke chef, casu quo Hoofd Bronnen- en Natuurbeheer, dezelfde heer E.F.H.M. Cousin.

En wat verstaat de laatste onder ‘’iets meer bomen weggehaald’’?Ietsje? Alle in december 2010 geringde en nadien afgestorven prunussen werden in de afgelopen herfst door Waternet omgezaagd. Ik herhaal: álle bomen. Er is geen sprake van dat er maar ‘’iets meer bomen’’ zijn weggehaald. Cousin lijkt op Gerrit Zalm die een bonus van 100 duizend euro presenteert als ware het een nivellering: dat bedrag is eigenlijk zo weinig, och het stelt niets voor! En voor Cousin staat álles weghalen gelijk aan ietsje meer weghalen.

Als een gemeenteambtenaar iets vrooms te berde brengt over de ‘’ecologische waarden van staand en liggend dood hout’’ en intussen een prachtig dode bomen-bos dat tot in de verre omtrek nergens te vinden is zonder pardon omhaalt, wees dan op je hoede.

Ik hoop maar dat ze die honderden ten onrechte omgehaalde dode prunusbomen, -die nu dienst doen als ’liggend dood hout’-, niet alsnog het bos uitslepen. Je bent geneigd dat te geloven, daar waar Hoofd Natuurbeheer in zijn brief immers schrijft over ‘weggehaald’ . Gaat dat soms nog gebeuren? Ook dat moet weer via de wethouder, vrees ik.

Nu over de  stuk of zes eiken, die ooit door Waternet in dit bos werden geringd. Waarschijnlijk gebeurde dat in de tijd dat er nog subsidie werd gegeven aan terreineigenaren die mee wilden werken om de staande dode hout-massa van het biologisch armtierig Nederlandse bosbestand te vergroten. Op de foto zie je ook eiken, wat smallere exemplaren, maar die zijn uit zichzelf doodgegaan, als gevolg van zelfdunning van het bos. Al die eiken mochten blijven staan!

DSC_0211 AWd 4 4 15 eens geringde eiken door waternet nabij ruiter[ad
Op de voorgrond de dode eik, destijds geringd door Waternet -ha! gierige vrekken, misschien uitsluitend voor de subsidiecenten!- De dode stam staat nog steeds fier overeind. Spechten blij, vogelaar gelukkig. Meer naar achteren nog een ‘spontaan’ dode eikestam.
Vanwaar de behoedzaamheid de geringde eiken wél te laten staan, terwijl de vele geringde prunussen moesten worden omgezaagd? Dit lijkt een groot raadsel; alleen de arme prunusstammen de klos laten zijn.

Is het soms een consequentie van de onheilspellende woorden die de heer André Immerzeel, ook een soort chef, in het Haarlems Dagblad van 11 maart 2011 uitsprak:
‘’Het oog wil ook wat. Een bos van geringde bomen ziet er niet uit. Recreatie is ook belangrijk in het duingebied.’’

Had Immerzeel geen besef van de status als Habitat Richtlijngebied, waar prioritaire (!) eisen wordt gesteld aan de biologisch rijkdom van de afzonderlijke habitats zoals het duinbos? Diepe schande hoor, vorige wethouder Gehrels! Lette toch op je personeel! En stond niet  in Struinen in de toekomst, een vorige beheersvisie, dat ‘recreatiebeheer ondergeschikt is aan het natuurbeheer’?

Dat dit bos door het grote aantal staande dode bomen vrij uniek is in het overigens kale Nederlandse productiebosareaal, dat kan ook al niet tot hem zijn doorgedrongen. Als dode bomenreservaat stond het bos heus wel zijn mannetje. Maar een ander mannetje staat het echte mannetje in de weg. En natuurvoorlichting hierover geven, mijnheer Immerzeel? Dacht u daar aan? Ho maar, te veel gevraagd.

Natuur bewaren is helemaal niets voor een industriële waterproducent. Die past zich liever aan aan de smaak van het publiek voor wie elke dode stam dor hout is, rijp voor de kap. En het zou me niet verbazen dat iemand die geen cursus natuurbeheer heeft gevolgd (Immerzeel is van de sociale academie afkomstig) er zo over denkt: brandhout. In plaats van spechtenbomen.

Dan een foto van een recent omgezaagde levende prunusboom. Die werd zo te zien in mootjes gehakt en meegenomen voor de kachel thuis; er is geen spoor van de boom te bekennen. Wederom een bewijs dat de uitroep door de AWD-beheerders: ‘’streven naar staand of liggend dood hout’’, weinig anders voorstelt dan volksverlakkende propagandapraat.

DSC_0185 AWD 4 4 15
Foto genomen aan de dienstweg, tussen ingang Oase en ingang Zandvoorstelaan. Omdat klaarblijkelijk een spechtenboom niet op prijs wordt gesteld in een natuurreservaat, mocht deze prunusboom -die nog wel in leven was- niet worden geringd, hij moest direct óm. In mootjes gezaagd en afgevoerd naar huis, voor de kachel. Per abuis behandelt Waternet het natuurreservaat als een productiebos

 

Tot slot graag uw bijzondere aandacht voor het verschil tussen de situatie van de  grootste overpopulatie Damherten ter wereld en die van een  situatie zonder al te veel spoorzoekende herten zoals in het natuurlijke bos het geval is.
Met de totstandkoming van een communistisch aandoend  IJzeren Gordijn van 12 km lengte (de linksige gemeente Amsterdam die dit toestond echter niet onwaardig), getrokken langs de grenzen van beschermd natuurmonument  ‘’de duinen bij Vogelenzang’’, -waarvan drie km dwars door het beschermd natuurmonument zélf- ging een paar jaar geleden een vurige wens van de stedelijke dierenbeschermers in vervulling.

DSC_0193 AWD 4 4 15
Links is het Naaldenveld, rechts de Awd. Links weinig of geen Damherten, rechts volop Bambie. Links Speenkruid, rechts een kaal zooitje. Door de hertenkaalvraat komen kruiden niet meer tot ontwikkeling. Zowel links als rechts is onderdeel van hetzelfde beschermd natuurmonument.

Zo leren we de diersentimentalisten kennen als bewezen tegenstanders van de natuurbescherming. Een Partij voor de Planten als tegenhanger van de Partij voor de Dieren is nog niet van de grond gekomen en voorlopig zitten we dus met de gebakken peren.

Het wel of niet beheren is het verschil tussen een groene bosbodem van voorjaarsplanten en een kaalgegraasd -en op de hellingen vaak volkomen- kaalgetrapte bosbodem.

DSC_0203 AWD 4 4 15
Het is op deze foto’s misschien niet zó heel duidelijk te zien, maar de bodem van de helling is door het vele hoefgetrappel omgewoeld, dat zelfs geen blaadje te zien is. Plaatselijk kan de invloed van dieren groot en natuurlijk zijn, evenwel wordt een steeds groter deel van het duinbos onder de voet gelopen, en dat is niet natuurlijk meer te noemen.

DSC_0147 AWD 4 4 15 nabij raster

Het is het verschil van een door dierenliefde hysterisch geworden gemeenteraad die door een historisch ongelukkige samenloop van omstandigheden de zeggenschap heeft verworven over een wettelijk beschermd natuurgebied en een onafhankelijk van de politiek opererend instituut waar opgeleide natuurbeheerders vakmatig een zeker ecologische evenwicht willen bewaren.

De tere Bambiegevoelens vieren thans hoogtij. De Teddybeer op vier pootjes hoort van nature thuis in de speelgoedwinkel, maar mag in een Natura 2000-gebied zomaar de toeristische hoofdrol spelen.

Naar verwachting zal in de nabije toekomst een miljoen extra Chinese vakantiegangers Europa een bezoek brengen.
Onze AW duinen zijn er in ieder geval ruimschoots op voorbereid. Made in Mokum. Komt goed uit. Ook bij Chinezen is aaibaarheid de norm; de Pandabeer is daar de enige beschermde soort.
K. Piël

Ps 1.  Gisteren zag ik voor het eerst dit jaar de ontluikende blaadjes van de Amerikaanse vogelkers. Ziehier de foto die ik nam met een splinternieuwe  Nikon 1 J 3:

DSC_0169 AWD 4 4 15 eerste blad serotina dit jaar, nabij raster naaldenveld
Onder de ring loopt deze prunusstruik al uit. Er lopen nu zoveel damherten rond, dat het opschot van uitlopers niet meer hoeft te worden weggehaald. Deed je dat voorheen niet zelf, dan groeide er zo weer een nieuwe struik. Maar dat ‘ontloten’ neemt Bambie tegenwoordig helemaal voor zijn rekening.

 

Ps 2.  Heeft Bambie soms besef wat ie de duinen aandoet, en pleegt het dier uit wroeging soms ook een goed werkje, als tegenprestatie zogezegd, zoals hierboven, zie het onderschrift? Voor de rest is het een en al ellende, niet alleen de kruiden moeten het ontgelden, ook van de struiklaag laat het invasieve Damhert geen spaan heel:

DSC_0204
De inheemse Vogelkers loopt een paar weken eerder uit dan zijn Noord-Amerikaanse pestneef. Aan deze omgevallen inheemse struik neem je de kaalvraat aan de onderkant waar. Die onderste takken sterven af, ze verteren, verdwijnen; de Nachtegaal vindt geen dekking en vertrekt voorgoed; de vogelaar ligt van verdriet snachts hardop te janken in zijn bed, de buurvrouw hoort hem aan. Dank u wel dierenvrienden!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>