Inspreken over dood hout, maar desinteresse wethouder compleet

 

 

De holle woorden van de wethouder vullen hooguit zijn gaatjes, de spechten en marters bewonen de holtes van de dode boomstammen. waar hij geen woord aan wenste vuil te maken.
De holle woorden van de wethouder vullen hooguit zijn gaatjes, de spechten en marters bewonen de holtes van de dode boomstammen. Maar mogen die wel overeind blijven staan?

 

Waternet, de beheerder van de Amsterdamse Waterleidingduinen, heeft deze winter honderden dode bomen- zo kenmerkend voor het natuurlijke bos- plompverloren omgezaagd. Daarover informeerde ik half februari per email álle 45 Amsterdamse raadsleden, alsmede de verantwoordelijke wethouder de heer Udo Kock. Aan de zaak is in het Haarlems Dagblad van 18 februari gelukkig uitvoerig aandacht besteed. Verschillende personen en stichtingen hebben toen klachten geuit over het foute beheer, het vernielen van spechtenbomen, -dat hoort niet thuis in een natuurbos.

Vorige week 5 maart sprak ik in voor de raadscommissie Financiën. Ik verweet de leden dat er niet één raadslid was die zich verwaardigde mijn kritiek te beantwoorden. Stichting Natuurbelang had vooraf de Partij voor de Dieren hierover telefonisch gealarmeerd en na mij sprak nog de heer Niko Buiten van Stichting Natuurwerkgroepen. Behalve de aantasting door het omzagen van dode bomen sneed Buiten het gevoelige onderwerp aan dat hij als vrijwilliger op onheuse wijze buiten het vrijwilligersverband was gezet en dat de wijze van communiceren van Waternet ernstig te kort schoot.

De enige die vragen stelde aan de wethouder  -geheel tegen mijn verwachting in, ik rekende echter buiten de interventie van Buiten en anderen- over het dode hout was mevrouw Joyce van Heijningen, duo-raadslid van de Partij voor de Dieren. (Aldus neemt die partij op adequate wijze zijn speciale verantwoording voor het duinbeheer, maar dat werd tijd.)

Wethouder Kock (D66) wist niet te vertellen wat de ‘norm’ voor dood staand hout was. Hij verzuimde dit te vragen aan de directeur Bronnen en Natuur, de heer Cousin, die in de zaal aanwezig was. De wethouder wenste voorts met kracht tegen te spreken dat er desinteresse was voor het gebied. Letterlijk zei hij: ‘’Er wordt ontzettend zorgvuldig met het gebied omgegaan , er wordt heel zorgvuldig beheerd en er wordt ontzettend veel capaciteit door Waternet eraan besteed.’’

Wethouder, wat heeft pure vernielzucht van het al weinig voorkomende, staand dood hout met uw ‘ontzettend zorgvuldig beheer’ uit te staan? Die retorische vraag kon ik toen niet stellen, je zit tussen het publiek.
De wethouder van financiën beweert ‘zeer geïnteresseerd’ te zijn. Het zou wat. De interesse blijkt niet  bepaald uit zijn achteloze antwoorden. Het ontbrak hem aan ’capaciteit’ de hem toegezonden brief en het inspreekverhaal op een ‘zorgvuldige’ wijze te beantwoorden.

Verder ging het over de vrijwilligers. De wethouder verklaarde dat hij mocht aannemen dat er niets ‘geks’ gebeurd was met die vrijwilligers. Niks aan de hand, wethouder. Het is verkiezingstijd trouwens. Maar je moet niks pikken, dus zal ik hem de volgende keer vragen of hij de woorden ‘zorgvuldig’ en ‘interesse’ zou willen terugnemen.

Hetgeen ik oplas van een blaadje, volgt hierna:

Inspreken, cie. Financiën, stadhuis Amsterdam, 5 maart 2015

Geachte voorzitter, raadsleden, wethouder,

Deze klacht betreft uw Waterleidingduinen.
Dood hout wordt wel de ‘’rijkste habitat in een gezond bos’’ genoemd. Het bevat één derde van alle biodiversiteit van het bos. Naar schatting 40 á 50 procent van de dieren in het bos is afhankelijk van dood hout. De meeste houtpaddenstoelen leven van dood hout (saprofyten). Dode bomen vormen een voedselbron voor een groot aantal soorten houtverterende en schimmeletende geleedpotigen én hun predatoren .Denk aan de spechten.

Nu zijn zowel staande dode bomen als omgevallen exemplaren ecologisch van even grote waarde. Staand dood hout is in de Awd gering aanwezig.

Waarom werden dus honderden dode bomen -geringde en dode prunusbomen-onlangs omgezaagd?

Ik heb alle raadsleden en de wethouder over deze kwestie rond 16 februari mails verstuurd. In het Haarlems Dagblad verscheen een groot artikel . Niemand van de 45 raadsleden nam de moeite te antwoorden. Het tekent uw desinteresse in het grootste natuurgebied van de Randstad.

De beheerder verklaarde op 9 februari [zie twitter @beheerAWD], ik citeer: “Alle levende prunussen worden omgezaagd conform het beleid. Er wordt geen prunus geringd.’’

Dom. Juist door ringen verkrijg je staand dood hout. Amsterdam moet ringen verplicht stellen. Zaagt men toch een boom om, dan is de beheerder in overtreding. Er wordt immers niet voldaan aan het bereiken van een gunstige staat van instandhouding die de Nbwet voorschrijft

De beheerder van de AWD komt voort uit een plantsoenendienst. Hoe lang kan dat nog duren? Dat een mooie holle boom met een marter kon worden omgezaagd, deed zelfs bij de Partij voor de Dieren geen alarmbellen rinkelen. Van de natuur vervreemd en de kop in het duinzand.

K. Piël,
Namens Stichting Herstel Inheems Duin

Voor een uitgebreid verhaaltje, zie http://herstelinheemsduin.nl/spechtenbomen-halen-ze-neer-wat-is-beschermd-duinbos-nog-waard/

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>