Parels voor de zwijnen

 

Maar dit is ook leegte. Protest op Dam in Amsterdam, tegen het beheren van damherten in Awd.
Maar dit is ook leegte. Protest op de Dam in Amsterdam, tegen het beheren van de Damherten in de Awd.

 

Vorig jaar verscheen het onderzoeksrapport Effect van damhertbegrazing op nectar- en waardplanten in de Amsterdamse Waterleidingduinen.  Uit dit onderzoek werd duidelijk dat de damhertenbegrazing ‘’de groei en bloei van nectarplanten sterk en in mindere mate van waardplanten in duingraslanden negatief beïnvloed.’’
Het rapport constateert dat grote nectarbronnen als ruwbladigen erg te lijden hebben van damhertenbegrazing. Welsprekend is de opmerking: “Waar binnen de graaskooien honderden bloemen van deze planten bloeiden waren de bloemen vrijwel onvindbaar buiten de graaskooien.’’

Laat honderden bloemen bloeien, een uitspraak van Mao tse toeng waar de linksige gemeenteraad van Mokum zich niks meer van schijnt aan te trekken. Alleen zieke en gebrekkige damherten, die evenwel vrijwel nooit te vinden zijn in het uitgestrekte en met struiken begroeide duinlandschap, die moeten ’reactief’ worden afgeschoten.  Het overgrote deel, de gezonde Damherten, fokt aan bij het leven. De toename is ongeveer 30 procent per jaar. Zelfs de konijnen kijken daar verbijsterd van op.

Voorjaar 2014 telde men in de AWD officieel 2200 damherten. Let wel, dat is een minimum.

Bambie lijkt heilig verklaard. Het Damhert mag een invasieve exoot wezen en de inheemse Ree verdringen,  een toeristische trekpleister is die zonder meer.

Nu verschenen dit najaar twee nieuwe rapporten. We bespreken hier Parels van de Duinen 2014, de weerslag van een onderzoek dat in het afgelopen groeiseizoen uitgevoerd is door S. Olk van HBO Bos en Natuurbeheer en begeleid werd door ir. M. van Til, senior ecoloog en adviseur natuurbeheer Waternet .

Het onderzoek gaat over het voorkomen en de ecologie van de Keizersmantel en de Duinparelmoervlinder. Beide zijn zeldzame vlindersoorten, maar ze komen voor in de AWD. Hieronder enige citaten uit het rapport:

‘’De keizersmantel kan gezien worden als een indicator van structuurrijke open bossen met viooltjes en bloemrijke boszomen.

”De enige bramen die een bijdrage hebben geleverd als nectarbron voor de keizersmantel groeien in een (meestal stekelige) boom of struik als een soort klimplant. De invloed van damhertenbegrazing is hierin duidelijk herkenbaar. De delen binnen bereik van damherten worden opgegeten en alleenstaande bramen blijven klein en komen niet in bloei (eigen waarneming). Uit de eind vorige eeuw nog in het oostelijke deel van de AWD aanwezige goed ontwikkelde boszomen blijkt de bosbraam helemaal verdwenen te zijn.

‘’Gedurende het onderzoek is de soort [keizersmantel -kp] daar nog wel waargenomen, maar net als de akkerdistel kwam het koninginnekruid niet in bloei als gevolg van vraat door damherten (eigen waarnemingen).

‘’Damherten hebben een grote invloed op het huidige nectaraanbod voor de keizersmantel.”

Over de Duinparelmoervlinder merkt het rapport op:

‘’Twee nectarplanten zijn met grote voorsprong het meest bezocht: wilde liguster (Ligustrum vulgare) met 79 % en dauwbraam (Rubus caesius) met 20 % van alle bloembezoeken.

‘’Op termijn lijkt de (toenemende) druk van damhertenbegrazing een negatief effect op het aanbod van bloeiende liguster te kunnen hebben door het voorkomen van verjonging (eigen waarneming) en het schillen van bestaande struwelen. Dit proces is op het Rozenwaterveld al enkele jaren duidelijk aan de gang. Ligusterstruwelen die een paar jaar geleden nog vitaal waren en een grote bijdrage aan de nectarvoorziening leverden staan er daar nu weinig vitaal bij (persoonlijke mededeling M. Eggenkamp & M. van Til).

‘’Als de aftakeling van de ligusterstruwelen in dit tempo doorgaat is het aannemelijk dat deze tot voor kort zo belangrijke bron van nectar binnen een aantal jaren geen rol van betekenis meer speelt op het Rozenwaterveld.

‘’Als de aantallen damherten op het Zeeveld blijven toenemen kan dit in de nabije toekomst voor een belangrijk knelpunt in het aanbod van nectar zorgen.

‘’Andere belangrijke nectarplanten zoals slangekruid, gewone ossetong en distels komen onder de huidige begrazingsdruk van damherten nauwelijks tot bloei.

De algemene conclusie luidt:

”Het duurzaam voortbestaan van de populaties van de keizersmantel en de duinparelmoervlinder in de AWD is sterk afhankelijk van het nectaraanbod en staat onder grote druk van het nog steeds groeiende aantal damherten. Het succes van maatregelen om het nectaraanbod te vergroten en te verbreden staat of valt met de uitvoering op korte termijn van het ingezette beleid voor reductie van de populatie damherten.

Kortom: ‘’Actief beheer van de damhertenpopulatie wordt aangeraden.’’

Deze laatste aanbevelingen zijn door de onderzoeker onderstreept. Maar wie al enige jaren de strapatsen van Waternet en zijn superieur de gemeente Amsterdam volgt is dit eerder de roep van een eenzame in de woestijn. Ze luisteren niet. Al staan er dertigduizend strepen onder. Al worden alle rapporten die nu verschenen zijn en in de toekomst nog zullen verschijnen op grote stapels op de Dam ten toon gespreid. Al worden alle kruisen ter ere van heilige Bambie in brand gestoken en de stapels voor niemendal geschreven onderzoeksrapporten erbij.

Al vele jaren is er schade aan de natuur en aan de soortenrijkdom.
En hoe reageert Waternet op de dure wetenschappelijke raad eens actief te gaan beheren? Dat leest u voorin in het rapport:

‘’De meningen, conclusies en aanbevelingen in dit rapport zijn de verantwoordelijk van de auteur en reflecteren niet zonder meer het standpunt van Waternet.’’

De directie natuurbeheer bestaat het zijn twijfel ten aanzien van een wetenschappelijk onderzoek uit te drukken. Des te groter de vertwijfeling van de wat meer geïnteresseerde natuurliefhebber.

Vele jaren geleden had directeur natuurbeheer, de heer Ed Cousin, de noodklok moeten luiden. Als hij kennelijk niets voelt voor verantwoord natuurbeheer, wat zoekt hij daar nog?

Een prachtig soortenrijk duinlandschap valt ten onrechte onder het beheer van stadspolitici. Parelen voor de zwijnen, ook dit mooie rapport, onderstreept of niet.

Parels van de duinen legt de vinger op de wond, maar niet erg waarschijnlijk dat het door een gemeenteraadslid wordt gelezen.
Het raadslid legt liever een lui oor te luisteren bij de dierenbeschermer. Een aaibare diersoort casu quo Bambie is voor een politicus die aan zijn achterban moet denken stukken belangrijker dan ingewikkeld onderhoud van een stuk  natuur daar helemaal aan de kust.

Waarom komt er geen wet, die natuurgebieden verplicht laat beheren door vakmensen natuurbeheer, door een ware natuurbeschermer als opperbaas. kp

https://www.waternet.nl/projecten/dossier-damherten/terugblik/

 

Een gedachte over “Parels voor de zwijnen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>