Afbeeldingen

Vandaag schieten we op de partij voor de Amsterdamherten

000 Damherten imagesL0HWJIRG
Schattig zijn ze! Dat is juist ook het probleem

Vandaag zaterdag, is de brief geplaatst die ik naar Het Parool opstuurde. Gelukkig, daar ben ik heel blij mee. Want die rotpartij ontmoet wel ontzettend weinig tegenstand in dit brulkikkerlandje.

Zoals u misschien weet, invasieve exoten mogen volgens de PvdD volop meedoen in onze natuur, die mogen geen haar worden gekrenkt, zoals de Amerikaanse brulkikker. Dat de inheemse fauna aan amfibieën door dat beest uitsterft, het zal de partij een rotzorg zijn.

De brief in Het Parool is onderdeel van de met bescheiden middelen gevoerde campagne van Herstel Inheems Duin tegen de opzichtige sekte van de Partij voor de Dieren, tevens Partij voor de Diersentimentalisten. De sekte kan je vergelijken, -en doet u dat ook met een gerust hart-, met de Scientologykerk.  Al is het afpersen van de leden hier nog geen vast beginsel, dat is louter een kwestie van tijd.

”Partij voor herten schieten”, heeft de redactie er boven gezet.  Nou ja, zuiver pacifist als ik ben, zo letterlijk bedoelde ik het ook niet. Ik had boven de brief naar waarheid gezet:  “Niet het Jagersgilde maar de Partij voor de Dieren is de ware vijand van de natuur”.

Dit was er gebeurd: in Het Parool van woensdag stond een interviewtje met de voorzitter van Vereniging Het Edelhert die…. Enfin, leest u de brief hieronder, de brief zoals die werd ingezonden. De redactie heeft wel wat ingekort, de verwijzing naar het rapport kwam te vervallen.  En verdorie die Lijsterbessen ook, mijn lievelingsstruik nota bene, die ze boven me graf moeten planten. Neen, op een haastige krantenredactie ontbreekt elk gevoel voor de precaire gemoedstoestand van een trouwe lezer.

Maar dat rapport is een goed rapport, voor zover ik kan beoordelen. Het staat op de website van Vereniging Het Edelhert en is daar genoemd  ‘Beleidsvoorstel Damherten’, zie de kolom rechts op  http://www.hetedelhert.nl/cms/index.php/van-onze-redactie

Dat getal van vier per honderd hectare staat vermeld op bladzijde 26.

Gelukkig is HID’s mini-kernbommetje in de krant terecht gekomen, de aanval op de dierenpartij. Die doet in Amsterdam mee aan de raadsverkiezingen. Wat smeek ik de goede God op mijn blote knieën, dat een paar Amsterdammers die van plan waren op de PvdD te gaan stemmen naar aanleiding van dit krantenstukje besluiten om toch maar niet het hokje rood te kleuren van deze het natuurbehoud vijandig gezinde partij. En dat het toeval bepaalt dat de partij net die paar stemmen tekort komt die nodig zijn  om een raadszetel te bemachtigen. Bid u mee?

De brief, zoals ingezonden luidt:

Niet het Jagersgilde maar de Partij voor de Dieren is de ware vijand van de natuur 

 In de Amsterdamse Waterleidingduinen lopen volgens voorzitter Linthorst van de vereniging Het Edelhert nu drieduizenden Damherten, hij bepleit een afschot tot 900 dieren. De voorzitter is helaas zijn eigen nota ‘Voorstel voor landelijke beleid t.a.v. Damherten’ uit 2011 vergeten. Die beveelt voor de duinen een stand van 4 Damherten per honderd hectare aan. Op 3500 hectare Awd is dat 140 herten, geen 900. Zijn koerswijziging maakt een groter afschot mogelijk, misschien is de nota met spijt geschreven.

Met 140 damherten voorkom je echter het kaalvreten van de kruiden en struiken in het duinbos. Daar zijn alle Kardinaalsmutsen en Lijsterbessen door bastvraat doodgegaan. Onderzoek in de vorige zomer wees uit dat de bloemrijke duingraslanden zijn afgegraasd tot kort gazon, net een echt hertenkamp. Zie de onthutsende foto’s van het rapport  Effect van damhertenbegrazing. In gaaskooien konden de herten niet komen en daarin bloeide het Slangenkruid volop. Nectar etende insecten sterven zonder beheer langzaam uit. Vier herten per honderd ha is laag, maar de oorspronkelijke natuur van Europa telde heel weinig dieren. Wolven, beren en lynxen heffen een grote tol op de aanwas van hertachtigen.

Niet de jager is de vijand van de natuur. Die fungeert als ecologische plaatsvervanger om de stand laag te houden. De ware vijand van de natuurbeheerder is tegenwoordig de Partij voor de Dieren. Deze houdt vol dat de natuurlijke predatoren niet in staat waren  tot regulatie. Een berg literatuur over het onderwerp leert heel anders.

Het op slag doden van 35 damherten -zijnde de jaarlijkse aanwas van die 140 herten- is niet wreed, des te meer het cynische voorstel om vele honderden dieren, elk jaar weer opnieuw, ‘reactief’ af te schieten: de door honger gebrekkig geworden en zieke dieren. Wie stemt op deze partij is voor mij geen echte dierenliefhebber.

Kees Piël, werkgroep Herstel Inheems Duin, Amsterdam