Vragen van ‘n lezer: hoe groot is dat afschot?

000 damhetren en toren zandvoort imagesG9L8X9I2
Cultuurhistorici zien met lede ogen aan hoe de stokoude vuurtoren van Zandvoort schuilgaat achter een haag van Amsterdamherten

Van de  heer H.H. uit H. (een tip van de sluier: de laatste H staat voor een plaats niet ver van de kust gelegen) kwam een verbaasde e-mail; hoe ik er toch bij kwam dat de recente koerswijziging van jagersvereniging Het Edelhert een groter afschot mogelijk zou maken. Dat moest volgens H.H. wezen: een kleiner afschot!

Zoals bekend ligt de Nederlandse  jager al sedert tijden onder een spervuur van maatschappelijk ongenoegen, en wanneer  de heer H.H. het jagersgilde nu opeens in bescherming gaat nemen door die een bescheiden afschotsplan toe te dichten,  dan is dat toch wel bijzonder te noemen. Want de heer H.H. heb ik heel anders leren kennen, tussen ons gezegd en gezwegen: hij is meer het PvdD-gedachtegoedje toegedaan. Eerder nog zou je daarom denken dat H.H. jagersman de huid zou volschelden dan hem het voordeel van de twijfel te gunnen.

Maar inderdaad, in het brief zoals ik die naar Het Parool stuurde (hij staat integraal in het eervorige bericht van 8 maart), schreef ik dat de jagersvereniging in haar eigen nota uit 2011 nog stelde dat er in de duinen plaats was voor maar vier damherten per honderd hectare, ofwel in de hele Aw duinen 140 stuks. Terwijl in een recent interview daarentegen de jagersvoorzitter, de heer Linthorst, een stand van 900 Dammen ook wel prachtig vond. Niet terug naar een stand van 140 maar naar een stand van 900! En dat scheelt wel 760 bambi-slachtoffers. Dus, om van een stand van nu wel 2000 Dammen te komen op 900 hoef je duidelijk minder af te schieten dan naar een stand van 140: een kleiner afschot!

De paradox van het afschot

De paradox die heer H.H. uit H. heeft opgeroepen is niet moeilijk uit te leggen. De natuurcriticus dient om te beginnen plaats te nemen op de stoel van de fictieve ideale natuurbeheerder, en die houdt een scherp oog gericht op de toekomst en zeker de nabije, laten we zeggen de komende vijftig jaar.

Bij een aan te houden verantwoordelijke stand van 140 Damherten -dat ideale getal uit de Vereniging Edelhert nota-,  komt het jaarlijks afschot overeen met de jaarlijkse aanwas die ongeveer 25 procent bedraagt, dat zijn 35 beesten. In vijftig jaar tijds worden er geschoten 50×35=1750 dieren.

Bij een aan te houden stand van 900 Damherten echter -en dat is weliswaar een overdreven hoge wildstand die voorkomt uit de potsierlijke gril van een al wat ouder wordende voorzitter van, let wel, dezelfde jagersclub- bedraagt het jaarlijks afschot ook ongeveer 25 procent, zijnde 225 beesten. In vijftig jaar tijds worden hier geschoten 50×225=11.250 dieren.

Het verschil in afschot over 50 jaar -tussen de hoge populatie van 900 Damherten die het duinbos tot op de bosbodem kaalhouden en de meer natuurbehoudsecologische stand van 140 Damherten- bedraagt 11.250-1750=9.500 dieren.

Echter, in de aanvang hoeven er ten gevolge van jagersgril minder dieren afgeschoten te worden, niet terug naar een stand van 140 dieren maar naar 900. Het verschil van 760 brengen we in mindering op 9.500 dieren. Dat sommeert nog altijd in een extra gevulde grote wildbraadpan van 8740 Damherten.

Zoveel Damherten netto extra kunnen de jagers op middellange termijn afschieten. De jagersvoorzitter lijkt met zijn recente voorstel in Het Parool uit te willen zijn op een hoger afschot, en hij dacht ver vooruit. Meneer H.H. te H. dacht begrijpelijk genoeg aan het eenmalige afschot dat de komende jaren primair op stapel staat om de stand omlaag te brengen. Naar 900 of 140 dieren. (Of naar 600, zoals je veelvuldig in de wandelgangen verneemt?)

De dierenliefhebber moet zich realiseren dat hij, als hij het dodelijk afschot zoveel mogelijk wil beperken, voor een zo laag mogelijke stand moet pleiten. Doden is in zijn ogen immers barbaars, ja zelfs zou het lijden inhouden (wat me niet mogelijk lijkt bij een welgemikt schot). Zijn geheime wens is, aan al dat lijden een eind te maken. Dat ideaal kan extreem gesteld het best geschieden door een eind te maken aan de natuur. Hef die op! Die roep om gerechtigheid  zal vroeg of laat te horen zijn van  een of ander factie uit het front van de dierenbevrijders, het voldoet aan de logica van de extremist.

Nou, de stichting Faunabescherming, de stichting Duinbehoud en de Partij voor de Dieren, die waren al een flink eind op streek door. Ze proberen al  jaren een niet-schieten beleid bij Amsterdam er doorheen te drukken. Door hun aan het natuurbeheer tegenstrijdige advies is inmiddels grote schade aan de natuur van de Aw duinen toegebracht: kaalvraat. Zij hebben maling aan gevarieerde rijke natuur.

Mijn vermoeden is dat die voorzitter al oud is, dat hij met zijn broze botten geen geweer naar behoren kan vasthouden, zich als compensatie van lieverlede heeft overgegeven aan wensdromen, bijvoorbeeld om de komende generaties jagers van zijn vereniging een mooi cadeautje na  te laten. Authentiek is het zeker om te midden van de Randstedelingen hompen vlees in de vrij natuur te bemachtigen, uit machtig grote roedels Damherten.

Ach, de jachtroem van weleer moet zeker in stand blijven. Natuurbehoud is sowieso een conservatieve aangelegenheid, daarom is deze tak van cultuurbehoud helemaal niets voor de GroenLinkser; die wil globaliseren, mondialiseren, vulgariseren, en dat komt neer op nivelleren, vervlakken, populariseren; de postmoderne stadsyup streeft zonder het te beseffen niets anders na dan eenheidsworst.

Maar het is tegenwoordig de natuurbeheerder die in de natuurreservaten bepaalt hoeveel herten er ecologisch gezien mogen rondlopen.

Aan bepaalde jachtvormen eigen is het jagen en jachten. Ik spreek uit ervaring, vanuit mijn eigen jachtpraktijk, het prunusjagen. Dat is vaak een woeste drijfjacht, je komt beslist niet moe thuis, maar verkwikt en voldaan.

kp

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>